Bujanovac i okolina pod turskom vlašću

Posle Maričke bitke, samostalnost je izgubilo Bugarske i Vizantijsko carstvo, a turski vazali su postali braća Dejanovići i sinovi Vukašina Mrnjavčevića.

Na udaru Turaka bile su i oblasti kneza Lazara, u slivu Južne, Zapadne i Velike Morave, i Vuka Brankovića, Kosovo i Skoplje. Do velikog sudara srpske i turske vojske došlo je na Kosovu polju 1389. godine.

Od ćustendila je vojska udarila dolinom Krive Reke i preko Nagoričkog polja i Karadaga i dalje, pala na Kosovo.

Jedna grupa istoričara na istovetan način prati kretanje Turaka, ali samo do Karadaga. O prelazu turske vojske preko Karadaga postoje različita mišljenja.

Najverovatnije je da je glavnina turske vojske prešla preko države Dejanovića a zatim prošla blizu manastira Matejče na Kumanovskoj Crnoj gori. Pomoćne snage koristile su i druge pravce.

Jedan deo turske vojske išao je preko Aračinova, Debeldaje, Careve livade i spustio se na Binču, odakle je stigao na mesto bitke. Pretpostavlja se da je ovaj deo vojske predvodio lično car Murat. Ovim istraživanjima se odbacuje teza da je Murat najpre došao do Novog Brda, a zatim na Kosovo.

Pogibijom Konstantina Dejanovića 1394. godine, prestaje da postoji država Dejanovića i pada pod tursku vlast.

Odmah posle Kosovske bitke Ugarska je počela da prodire u severnu Srbiju, na zemlju Lazarevih naslednika. Lazarevi naslednici su zato tražili izlaz u pomirenju sa Turcima.

Godine 1395. knez Stefan Lazarević (sin kneza Lazara) i njegova majka, kao veliki turski saveznici, od ostataka nasleđene države i većeg dela Zete formirali su despotovinu od Šar–planine do Dunava.

Stefan Lazarević je dobio titulu despota od Turaka nakon učešća u bici kod Angore 1402 godine.

U granicama ove Stefanove vazalne države nalazila se i oblast kesara Uglješe, gospodara Preševa, Vranja i Inogošta.

Osim vazalne Srbije Stefana Lazarevića i Bosne, na Balkanskom poluostrvu malo je teritorija bilo slobodno. Srbi su prihvatili obaveze prema sultanu, plaćanje godišnjeg harača i učešće u ratu na strani Turaka.

Kesap Uglješa živeo je u Vranju i Preševu. Na svojoj teritoriji upravljao je potpuno samostalno, a crkvama i manastirima je poklanjao imanja.

Posle bitke kod Angore, 1402. godine i velikog turskog poraza od Mongola, despot Stefan je počeo da razvija prisnije odnose sa Ugarskom i udaljavao se od Turske. Turci su vršili česte ratne pohode na Srbiju.

Vranjsko Pomoravlje te i Bujanovac pada pod Tursku vlast oko 1427. godine. A 1454. godine započeo je veliki napad Turaka na despotovinu, u pravcu Smedereva i Beograda. Padom Smedereva 1459. godine pala je i despotovina.

Učitavam...